Skydive video Interlaken: foto’s, video en de handcam

Er is een moment dat zich op elk skydivingvliegveld ter wereld herhaalt, en Reichenbach is geen uitzondering. Iemand landt, maakt de gespen los, loopt grijnzend terug over het gras en stelt dan de vraag die hij een uur eerder had moeten stellen: waar is mijn video? Het antwoord is dat filmen op het vliegveld wordt geregeld en betaald, en als niemand erom heeft gevraagd voordat het vliegtuig opsteeg, valt er niets te overhandigen. Het is geen truc en het is niet verstopt — het hoort simpelweg niet bij wat u online hebt gekocht, en de boekingspagina heeft nooit iets anders beweerd. Het voelt alleen als een verrassing omdat de meeste mensen de regel met inbegrepen nooit regel voor regel lezen.

Lees die dan hier. De inbegrepen zaken bij €483 zijn vier items, en het loont ze uit het hoofd te kennen: de skydive zelf, de veiligheidsbriefing, de skydivinguitrusting en de tandemmaster. Dat is een complete sprong. Harnas, hoogtemeter, het parachutesysteem, de briefing die u vertelt hoe u moet archen en hoe u uw benen moet optillen voor de landing, en de gekwalificeerde persoon die van de deur tot de grond aan u vastzit. Eén instructeur per klant, zo werkt tandemskydiven en daarom is de dag opgebouwd rond paren in plaats van groepen.

Wat niet in die lijst staat, is een camera. Geen foto's, geen videobestand, geen montage. De media zijn een apart product dat op het vliegveld wordt verkocht, en de reden dat het zo werkt, is de manier waarop er wordt gefilmd: uw instructeur draagt een handcam om de pols, en die aanzetten is een beslissing die u neemt voordat u naar het vliegtuig loopt, zodra u ja hebt gezegd en het ter plaatse hebt afgerekend.

We drukken bewust nergens op deze site een prijs af voor het mediapakket. De GetYourGuide-listing publiceert er geen, en een bedrag dat voor een gidspagina wordt verzonnen, zou erger zijn dan helemaal geen bedrag — u zou erop budgetteren en dan zou het cijfer bij de balie anders zijn. Wat we u wel kunnen vertellen, is de vorm van de beslissing: die valt bij Reichenbach, wordt ter plaatse in rekening gebracht en wordt u genoemd voordat u koopt. Vraag het bij de check-in, hoor het bedrag en kies met het echte cijfer voor u in plaats van een dat u op internet hebt gelezen.

De praktische conclusie is klein en kost niets: beslis op de grond. Mensen die de media vooraf plannen, komen thuis met de beelden en een verhaal. Mensen die er helemaal niet over hebben nagedacht, krijgen de vraag op een moment dat ze al met het vliegtuig bezig zijn, zeggen uit reflex nee en wensen op de bus terug dat ze ja hadden gezegd. Vijfenveertig seconden is lang om te onthouden en kort om mee te maken, en de handcam is het enige dat er iets van terugbrengt in een vorm die u aan iemand kunt laten zien.

Een handcam is precies wat het woord zegt: een kleine camera die aan de pols of de rug van de hand van de instructeur wordt vastgemaakt en langs de arm meekijkt. Bij een tandemspringen doet die geometrie iets wat geen enkele andere bevestiging kan. De instructeur hangt achter je en zit aan je vast, dus een vooruitgestrekte arm zet de lens ongeveer waar een vriend met een uitgestoken telefoon zou staan — het kader is dus jouw gezicht, met de Zwitserse Alpen die alles erachter vullen. Dat is het beeld dat mensen echt willen. Helmetcamera’s kijken naar de horizon; de handcam kijkt naar jou.

In het vliegtuig. De klim is het deel waarvan niemand verwacht dat het leuk is op film en dat iedereen twee keer terugkijkt. De camera loopt terwijl het vliegtuig omhoog spiraliseert naar 4.000 meter, dus je krijgt het raampje, het dal dat krimpt, de bergen die op gelijke hoogte met de romp komen en de gezichten van alle anderen aan boord. Instructeurs gebruiken dit stuk meestal om tegen de camera en tegen jou te praten, waardoor de beelden een gesprek bevatten in plaats van alleen lawaai.

De deur. Dit is de ene seconde die het hele pakket rechtvaardigt. De deur gaat open, het geluid verandert volledig en de handcam staat recht op je gezicht gericht terwijl je met je instructeur naar achteren leunt en gaat. Geen enkele hoek die je zelf kunt regelen legt dat vast, en geen enkele herinnering geeft het accuraat weer — vraag iemand die heeft gesprongen hoe de exit voelde en zie hoe diegene het niet kan beschrijven.

Vijfenveertig seconden vrije val. De listing is specifiek: een vrije val van 45 seconden vanaf 4.000 meter, met de grond die op 200 km/u (120 mph) dichterbij komt. Op camera is dit het luidste, snelste en minst beheersbare deel van de film. Je wangen bewegen. Je haar doet wat het wil. De Alpen draaien achter je hoofd terwijl de instructeur de val stuurt. De meeste mensen ontdekken dat ze in elk frame grijnzen en dat ze dat op het moment zelf niet doorhadden.

De parachutevlucht. Dan gaat de parachute open en verandert de film volledig van karakter: 5 tot 7 minuten rust, volgens de listing, zwevend naar beneden richting het landingsgebied bij Reichenbach met het Berner Oberland eronder uitgespreid. Hier komt de landschapsbeelden vandaan, en hier krijg je de kalme, coherente versie van je eigen gezicht — de versie die je daadwerkelijk hoort praten. Instructeurs draaien de parachute hier vaak zodat de camera de toppen aan de ene kant en het dal aan de andere kant opvangt.

De landing. Benen omhoog, een glijbaan over het gras en de wandeling terug met het harnas nog half aan. De laatste twintig seconden van een handcam-bestand zijn meestal het best bekeken deel na de exit, want het is de enige beelden van hoe je eruitziet direct nadat je iets hebt gedaan waar je maanden over hebt nagedacht.

Twee praktische opmerkingen over de handcam, beide het weten waard voordat je boekt. Ten eerste is het één camera op één arm: er is geen aparte cameravlieger die je van buitenaf filmt, dus de hele film is geschoten vanuit het standpunt van je instructeur. Ten tweede komen stilfoto’s en video meestal uit dezelfde beelden, dus een “fotopakket” bij een handcam-sprong betekent doorgaans frames die uit de film zijn gehaald in plaats van een aparte fotosessie. Vraag op het vliegveld welke formaten je worden aangeboden en hoe de bestanden worden geleverd voordat je betaalt — het antwoord is aan de operator, en het wordt ter plaatse gegeven.

Is dit uw eerste sprong: neem de handcam. De eerste is degene waarover u zult vertellen, en degene die u het minst nauwkeurig onthoudt, want bij de exit verdwijnt uw vermogen om aantekeningen te maken. 586 mensen hebben €483 beoordeeld en het staat op 4,9 — veel van die reviews zijn mensen die de beelden beschrijven, niet alleen de val. Zeg ja bij het inchecken in Reichenbach, hoor daar de prijs, en houd een kaart klaar.

Wilt u specifiek de face shot: de handcam is de enige montage die dat oplevert. De arm van uw instructeur is de camerapositie, dus het kader bent u met de Alpen achter u, vanaf de deur. Er is bij deze sprong geen externe cameravlieger, dus als u de handcam overslaat is er helemaal geen beeld van u — alleen wat de mensen op de grond kunnen zien, en dat is op 4.000 meter niets.

Vliegt u zelf ook: controleer elke listing apart. De media-afspraak wordt per operator bepaald, en slechts één listing op deze site noemt een camera in de inclusies: €250, waarvan de inclusies “tandemuitrusting en camera” luiden. Overal elders, inclusief €204 met zijn 2.580 reviews en €192 boven de kliffen van Lauterbrunnen, behandelt u foto's en video als een aparte vraag die u die dag aan uw piloot stelt.

Neemt u uw eigen camera mee: vraag het eerst, en verwacht dat het antwoord over montage gaat. Alles in uw handen is iets waarmee u uw harnas niet vasthoudt, en alles wat vastgebonden is, is apparatuur waarvoor de instructeur verantwoordelijk is. De persoon om het te vragen is uw tandemmaster bij de briefing, en het antwoord dat u op het vliegveld krijgt is het antwoord dat telt.

Reist u met iemand die niet springt: regel eerst hun vervoer. De bus vanuit Interlaken vervoert alleen springers. Begeleiders komen zelf naar Reichenbach, en eenmaal daar zijn zij de tweede camera — de landingszone is waar het scherm binnenkomt, en dat is het beeld dat de handcam niet kan maken.